افتتاح حساب

بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا چیست؟

بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا چیست؟
فهرست مطالب

    بازدهی اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا، سودی است که سرمایه‌گذاران در ازای خرید اوراق بدهی دولت ایالات متحده دریافت می‌کنند. این شاخص یکی از مهم‌ترین متغیرهای بازارهای مالی به شمار می‌رود؛ زیرا بازتابی از انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به نرخ بهره، چشم‌انداز اقتصادی و میزان تقاضا برای اوراق خزانه‌داری است.

    معامله‌گران در بازارهای مالی، بازدهی اوراق خزانه‌داری را به دقت دنبال می‌کنند؛ زیرا تغییرات آن می‌تواند بر روند دلار آمریکا، طلا، بازار سهام و حتی احتمال وقوع رکود اقتصادی تأثیر بگذارد.

    اوراق خزانه‌داری چگونه عمل می‌کنند؟

    خرید اوراق خزانه‌داری به این معناست که سرمایه‌گذار برای مدت مشخصی به دولت آمریکا وام می‌دهد. در مقابل، دولت متعهد می‌شود در زمان سررسید، اصل سرمایه را به همراه سود تعیین‌شده به دارنده اوراق بازپرداخت کند.

    برای مثال، فرض کنید یک ورقه خزانه‌داری را به قیمت ۹۵۰ دلار خریداری می‌کنید. دولت متعهد می‌شود در پایان دوره، مبلغ ۱,۰۰۰ دلار به شما بپردازد. این مبلغ ۱,۰۰۰ دلاری ارزش اسمی اوراق است؛ یعنی مبلغی که در زمان سررسید به دارنده آن پرداخت می‌شود.

    در این مثال، اختلاف میان قیمت خرید و مبلغ دریافتی در سررسید برابر با ۵۰ دلار است که سود سرمایه‌گذار را تشکیل می‌دهد.

    این سود با بازدهی اوراق ارتباط مستقیم دارد. به بیان ساده، بازدهی نشان می‌دهد سرمایه‌گذار با در نظر گرفتن قیمت خرید، مبلغ دریافتی در سررسید و مدت‌زمان نگهداری اوراق، چه میزان بازده کسب خواهد کرد.

    ارزش اسمی و سررسید

    در بازار اوراق خزانه‌داری، دو مفهوم از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند.

    ارزش اسمی (Face Value): مبلغی است که دولت در زمان سررسید به دارنده اوراق پرداخت می‌کند. در مثال بالا، ارزش اسمی اوراق ۱,۰۰۰ دلار است.

    سررسید (Maturity): مدت‌زمانی است که تا بازپرداخت اصل سرمایه باقی مانده است. سررسید اوراق خزانه‌داری می‌تواند از یک ماه تا ۳۰ سال متغیر باشد. با این حال، سازوکار همه آن‌ها یکسان است؛ سرمایه‌گذار امروز منابع مالی خود را در اختیار دولت قرار می‌دهد و دولت در پایان دوره، اصل سرمایه و سود مربوطه را پرداخت می‌کند.

    هرچه مدت سررسید طولانی‌تر باشد، میزان عدم‌اطمینان نیز افزایش می‌یابد. در این فاصله ممکن است نرخ بهره، تورم و شرایط اقتصادی تغییر کند. به همین دلیل، اوراق بلندمدت معمولاً بازدهی بیشتری نسبت به اوراق کوتاه‌مدت دارند تا سرمایه‌گذار در برابر ریسک نگهداری سرمایه برای مدت طولانی‌تر جبران شود.

    تفاوت میان اسناد و اوراق خزانه‌داری آمریکا چیست؟

    دولت آمریکا ابزارهای بدهی خود را بر اساس مدت‌زمان سررسید به سه دسته اصلی تقسیم می‌کند:

    • اسناد خزانه‌داری (Treasury Bills یا T-Bills): کوتاه‌مدت‌ترین ابزارهای بدهی دولت هستند و سررسیدی تا یک سال دارند. برای مثال، اسناد یک‌ماهه، سه‌ماهه و شش‌ماهه در این گروه قرار می‌گیرند.
    • اسناد بهره‌دار خزانه‌داری (Treasury Notes یا T-Notes): این اوراق سررسیدی بین ۲ تا ۱۰ سال دارند و به‌عنوان ابزارهای میان‌مدت شناخته می‌شوند.
    • اوراق قرضه خزانه‌داری (Treasury Bonds یا T-Bonds): بلندمدت‌ترین اوراق بدهی دولت آمریکا هستند و سررسید آن‌ها بیش از ۱۰ سال و حداکثر ۳۰ سال است.

    نوع اوراق خزانه‌داری

    سررسید

    تعریف ساده

    اسناد خزانه‌داری (T-Bills) یک سال یا کمتر استقراض کوتاه‌مدت دولت
    اسناد بهره‌دار خزانه‌داری (T-Notes) ۲ تا ۱۰ سال استقراض میان‌مدت دولت
    اوراق قرضه خزانه‌داری (T-Bonds) بیش از ۱۰ سال استقراض بلندمدت دولت

    بنابراین، زمانی که در اخبار از بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا صحبت می‌شود، منظور همیشه یک نوع اوراق مشخص نیست. بازدهی اوراق یک‌ماهه، دوساله، ۱۰ ساله یا ۳۰ ساله می‌تواند رفتارهای متفاوتی داشته باشد؛ زیرا سرمایه‌گذاران سرمایه خود را برای دوره‌های زمانی مختلف در اختیار دولت قرار می‌دهند.

    رفتار اوراق کوتاه‌مدت و بلندمدت در برابر تغییرات نرخ بهره

    انتظارات مربوط به سیاست‌های پولی فدرال رزرو نقش مهمی در رفتار سرمایه‌گذاران دارد. زمانی که بازار احتمال کاهش نرخ بهره را مطرح می‌کند، بسیاری از سرمایه‌گذاران از اوراق کوتاه‌مدت فاصله می‌گیرند؛ زیرا این اوراق زودتر سررسید می‌شوند و سرمایه‌گذار ناچار خواهد بود سرمایه خود را با نرخ‌های پایین‌تر دوباره سرمایه‌گذاری کند.

    در مقابل، اوراق بلندمدت جذاب‌تر می‌شوند؛ زیرا امکان حفظ بازدهی‌های فعلی را برای مدت طولانی‌تری فراهم می‌کنند. افزایش تقاضا برای این اوراق باعث رشد قیمت آن‌ها می‌شود و در نتیجه، بازدهی‌شان کاهش می‌یابد.

    اوراق خزانه‌داری چگونه سود پرداخت می‌کنند؟

    اوراق خزانه‌داری از دو روش اصلی برای پرداخت سود استفاده می‌کنند.

    اوراق کوپن‌دار (Coupon Bonds)

    این اوراق در دوره‌های زمانی مشخص، سود ثابتی به سرمایه‌گذار پرداخت می‌کنند. برای مثال، اگر اوراقی با ارزش اسمی ۱,۰۰۰ دلار دارای نرخ کوپن یک درصد باشد، دارنده آن سالانه ۱۰ دلار سود دریافت می‌کند و در زمان سررسید نیز اصل سرمایه به او بازگردانده می‌شود.

    اوراق بدون کوپن (Zero-Coupon Bonds)

    این اوراق سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند. سرمایه‌گذار آن‌ها را با قیمتی کمتر از ارزش اسمی خریداری می‌کند و در زمان سررسید، کل ارزش اسمی را دریافت خواهد کرد. برای نمونه، خرید اوراق به قیمت ۹۵۰ دلار و دریافت ۱,۰۰۰ دلار در زمان سررسید.

    نرخ بهره چه اثری بر قیمت اوراق دارد؟

    قیمت اوراق خزانه‌داری و بازدهی آن‌ها همواره رابطه‌ای معکوس دارند.

    برای مثال، فرض کنید اوراقی با بازدهی ۵ درصد در اختیار دارید. اگر فدرال رزرو در ادامه نرخ بهره را کاهش دهد، اوراق جدید با بازدهی پایین‌تری منتشر خواهند شد. در نتیجه، اوراق قدیمی شما که بازدهی بالاتری دارند، برای سرمایه‌گذاران جذاب‌تر می‌شوند و تقاضا برای خرید آن‌ها افزایش می‌یابد.

    افزایش تقاضا باعث رشد قیمت اوراق می‌شود. با این حال، از آنجا که مبلغ پرداختی در سررسید ثابت است، بازدهی واقعی برای خریداران جدید کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل گفته می‌شود قیمت اوراق و بازدهی آن‌ها رابطه‌ای معکوس دارند.

    منحنی بازدهی (Yield Curve) چیست؟

    منحنی بازدهی، نموداری است که نرخ بازدهی اوراق خزانه‌داری را در سررسیدهای مختلف، از کوتاه‌مدت تا بلندمدت، نمایش می‌دهد. شکل این منحنی اطلاعات ارزشمندی درباره انتظارات بازار از آینده اقتصاد و سیاست‌های پولی ارائه می‌کند.

    منحنی بازدهی نرمال (Normal Yield Curve)

    در شرایط عادی، بازدهی اوراق بلندمدت از اوراق کوتاه‌مدت بیشتر است. دلیل این موضوع آن است که سرمایه‌گذاران برای پذیرش ریسک نگهداری سرمایه در دوره‌های طولانی‌تر، بازدهی بیشتری مطالبه می‌کنند.

    صاف شدن منحنی بازدهی (Flattening Yield Curve)

    صاف شدن منحنی زمانی رخ می‌دهد که فاصله میان بازدهی اوراق کوتاه‌مدت و بلندمدت کاهش پیدا کند. این وضعیت معمولاً نشان می‌دهد بازار انتظار دارد رشد اقتصادی کند شود و فدرال رزرو در آینده نرخ بهره را کاهش دهد.

    معکوس شدن منحنی بازدهی (Inverted Yield Curve)

    در این حالت، بازدهی اوراق کوتاه‌مدت از اوراق بلندمدت بیشتر می‌شود. این وضعیت غیرعادی معمولاً نشانه افزایش نگرانی سرمایه‌گذاران نسبت به آینده اقتصاد است. تجربه تاریخی نیز نشان داده است که معکوس شدن منحنی بازدهی، یکی از معتبرترین نشانه‌های احتمال وقوع رکود اقتصادی در آمریکا محسوب می‌شود.

    کدام اسپرد بیشتر مورد توجه بازار است؟

    معامله‌گران بخش‌های مختلف منحنی بازدهی را با یکدیگر مقایسه می‌کنند.

    اقتصاددانان معمولاً اختلاف بازدهی اوراق سه‌ماهه و ۱۰ ساله را زیر نظر دارند. در مقابل، فعالان بازارهای فارکس و سهام بیشتر بر اختلاف بازدهی اوراق دو ساله و ۱۰ ساله تمرکز می‌کنند که با عنوان اسپرد ۲ به ۱۰ سال شناخته می‌شود.

    چرا بازدهی اوراق خزانه‌داری برای معامله‌گران اهمیت دارد؟

    تغییرات بازدهی اوراق خزانه‌داری، به‌ویژه اوراق دو، ۱۰ و ۳۰ ساله، می‌تواند بر بسیاری از بازارهای مالی اثر بگذارد.

    • دلار آمریکا: افزایش بازدهی اوراق معمولاً از دلار حمایت می‌کند؛ زیرا نرخ‌های بهره بالاتر، سرمایه‌گذاری در دارایی‌های دلاری را جذاب‌تر می‌کند و جریان سرمایه را به سمت ایالات متحده هدایت می‌کند.
    • طلا: از آنجا که طلا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند، افزایش بازدهی اوراق، هزینه فرصت نگهداری آن را بالا می‌برد و معمولاً بر قیمت طلا فشار وارد می‌کند.
    • بازار سهام: افزایش بازدهی اوراق، هزینه تأمین مالی شرکت‌ها را بالا می‌برد و می‌تواند ارزش‌گذاری سهام را تحت تأثیر قرار دهد؛ موضوعی که اغلب فشار نزولی بر شاخص‌های سهام ایجاد می‌کند.
    • ریسک‌پذیری بازار: کاهش قابل‌توجه بازدهی اوراق بلندمدت معمولاً نشان‌دهنده افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن و رشد نگرانی‌ها نسبت به چشم‌انداز اقتصاد جهانی است.
    • نشانه‌های رکود: صاف یا معکوس شدن منحنی بازدهی می‌تواند هشداری درباره افزایش ریسک رکود اقتصادی باشد.

    به همین دلیل، معامله‌گران و سرمایه‌گذاران همواره بازدهی اوراق خزانه‌داری، به‌ویژه اوراق ۲، ۱۰ و ۳۰ ساله را با دقت زیر نظر دارند.

    به انجمن بپیوندید به انجمن بپیوندید
    منتظر چی هستی؟ همین حالا عضو شو

     در کانال تلگرام ما عضو شو و سیگنال‌های معاملاتی رایگان رو دریافت کن!

    به کانال تلگرام ما بپیوندید!