دادههای اخیر تورم آمریکا، احتمال اتخاذ رویکردی صبورانهتر از سوی فدرال رزرو را تقویت کرده است. اگرچه تورم همچنان بالاتر از هدف بانک مرکزی قرار دارد، اما تازهترین آمارها از کاهش تدریجی فشارهای قیمتی حکایت دارند و نشانهای از افزایش گسترده تورم نشان نمیدهند.
برای سیاستگذارانی که از ثابت ماندن نرخ بهره حمایت میکنند، کاهش همزمان تورم مصرفکننده و تولیدکننده فرصت بیشتری برای ارزیابی شرایط اقتصادی پیش از هرگونه تصمیم برای تشدید سیاستهای انقباضی فراهم میکند.
یکی از تحولات امیدوارکننده، ادامه کاهش تورم هسته است. شاخصهای تورم هسته به سمت سطوحی حرکت میکنند که از سال ۲۰۲۱ مشاهده نشدهاند. همزمان، تورم بخش مسکن نیز نشانههایی از کاهش فشارهای قیمتی را نشان میدهد.هزینههای مسکن همچنان سهم قابلتوجهی از تورم کلی دارند، اما روند آنها در مقایسه با سطوح بالای سالهای گذشته بهبود یافته است. در صورت ادامه این روند، بخش مسکن میتواند مانع کمتری در مسیر کاهش بیشتر تورم ایجاد کند.
در مقابل، تعرفههای تجاری همچنان یکی از ریسکهای احتمالی برای افزایش دوباره فشارهای قیمتی هستند. افزایش هزینه واردات میتواند قیمت برخی کالاها را بالا ببرد، اما دادههای اخیر تاکنون نشانهای از شکلگیری یک موج تورمی گسترده و پایدار ناشی از تعرفهها ارائه نکردهاند. تأثیر نهایی این عامل تا حد زیادی به این بستگی دارد که شرکتها هزینههای اضافی را جذب کنند یا آنها را به مصرفکنندگان منتقل کنند.
تورم در سطح تولیدکننده نیز پس از نوسانات قبلی ناشی از قیمت انرژی و تحولات ژئوپلیتیک، نشانههایی از ثبات نشان میدهد. کاهش فشار بر هزینههای تولید میتواند نیاز شرکتها به افزایش قیمت برای مصرفکنندگان را محدود کند و زمینه را برای کاهش بیشتر تورم در ماههای آینده فراهم سازد.برای فدرال رزرو، دادههای اخیر اگرچه ریسکهای تورمی را بهطور کامل از بین نبردهاند، اما ضرورت تشدید فوری سیاستهای انقباضی را کاهش دادهاند. اگر روند نزولی تورم ادامه پیدا کند و همزمان رشد دستمزدها و تقاضای مصرفکننده کنترل شود، سیاستگذاران فضای بیشتری برای ثابت نگه داشتن نرخ بهره خواهند داشت.
در نتیجه، بازارها بهجای تمرکز بیش از حد بر یک گزارش تورمی، مجموعهای از شاخصها از جمله تورم هسته، هزینههای مسکن، رشد دستمزدها، قیمتهای تولیدکننده و تقاضای مصرفکننده را بهطور همزمان ارزیابی خواهند کرد.
رشد دلار با افزایش نرخ بهره آمریکا و ژاپن همزمان با افت نفت (۳۰ شهریور تا ۳ مهر ۱۴۰۵)بازارهای جهانی هفته جدید را در شرایطی آغاز کردند که سیاستهای پولی انقباضی بانکهای مرکزی و کاهش نگرانیها درباره عرضه انرژی در خاورمیانه، دو عامل اصلی جهتدهنده به معاملات هستند. فدرال رزرو با نخستین افزایش نرخ بهره از سال ۲۰۲۳، نرخ بهره را به محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد رساند و احتمال یک مرحله افزایش دیگر تا پایان سال را مطرح کرد. در پی این تصمیم، شاخص دلار آمریکا به ۱۰۰.۴ رسید و بازده اوراق خزانهداری نیز در سطوح بالا باقی ماند.
بانک مرکزی ژاپن نیز نرخ بهره را به ۱.۲۵ درصد افزایش داد، اما مخالفت دو عضو با این تصمیم، توجه بازارها را به احتمال کندتر شدن روند افزایش نرخ بهره در آینده معطوف کرد. در اروپا، سرمایهگذاران همچنان احتمال افزایش بیشتر نرخ بهره بانک مرکزی اروپا را در نظر دارند، هرچند هزینههای بالای انرژی میتواند بر رشد اقتصادی فشار وارد کند. بانک مرکزی انگلستان نیز نرخ بهره را در ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت و نسبت به پیامدهای تورمی تداوم تنشها در خاورمیانه هشدار داد.
افت قیمت نفت از فلزات گرانبها حمایت کرد (۱۴۰۵/۰۶/۳۰)کاهش قیمت نفت در پی ازسرگیری تلاشهای دیپلماتیک در خاورمیانه، از نگرانیهای کوتاهمدت درباره تورم کاست و به بهبود فضای بازارهای مالی کمک کرد.
جزئیات
نرخ بهره ژاپن به اوج ۳۱ ساله رسیدبانک مرکزی ژاپن در نشست سپتامبر، نرخ بهره کوتاهمدت را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و به ۱.۲۵ درصد رساند. به این ترتیب، نرخ بهره به بالاترین سطح از آوریل ۱۹۹۵ رسید و این بانک گام دیگری برای فاصله گرفتن از سیاستهای پولی فوقانبساطی چند دهه گذشته برداشت.
جزئیاتهمین حالا به کانال تلگرام زفارکس بپیوندید و سیگنالهای معاملاتی رایگان را دریافت کنید!
به کانال تلگرام ما بپیوندید!